Otto Frank: ojciec Anne, ocalały z Auschwitz, pamięć Anne Frank

10

Otto Frank, urodzony 12 maja 1889 roku we Frankfurcie nad Menem, był niemieckim biznesmenem i kupcem, który po II wojnie światowej stał się postacią kluczową dla zachowania i promocji dziedzictwa swojej córki, Anne Frank. Jako ojciec Anne i Margot, przeżył Zagładę, by poświęcić resztę swojego życia edycji i rozpowszechnianiu „Dziennika Anny Frank”, który stał się jednym z najważniejszych świadectw tamtych czasów. Po śmierci żony i córek w obozach koncentracyjnych, powrócił do Amsterdamu, gdzie podjął się misji ochrony pamięci o swojej rodzinie i walce o prawa człowieka.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na sierpień 2024 roku, Otto Frank miałby 135 lat.
• Żona/Mąż: Edith Holländer (pierwsza żona), Elfriede Geiringer (druga żona).
• Dzieci: Margot Betti Frank, Annelies Marie Frank (Anne Frank).
• Zawód: Biznesmen, kupiec, wydawca.
• Główne osiągnięcie: Opublikowanie i promocja „Dziennika Anny Frank”, założenie Anne Frank Fonds i Anne Frank House.

Otto Frank: Życie i Dziedzictwo Ojca Anny Frank

Dane Personalne i Pochodzenie

Otto Heinrich Frank przyszedł na świat 12 maja 1889 roku w niemieckim Frankfurcie nad Menem, w rodzinie o żydowskich korzeniach, która przywiązywała dużą wagę do wartości klasy średniej. Jego życie zawodowe koncentrowało się początkowo na biznesie. Po przeprowadzce do Amsterdamu, rozpoczął karierę jako agent firmy Opekta, specjalizującej się w handlu przyprawami i pektyną. Był to okres, w którym budował swoją pozycję biznesową, przygotowując grunt pod przyszłe wyzwania. Jego losy, podobnie jak losy milionów innych, zostały radykalnie odmienione przez narastający nazizm w Niemczech. W obliczu prześladowań, Otto Frank podjął decyzję o ewakuacji rodziny z kraju, co stanowiło przełomowy moment w ich życiu.

Obywatelstwo i Tożsamość

Pierwotnie Otto Frank posiadał obywatelstwo niemieckie. Jednakże, w wyniku wprowadzenia nazistowskich ustaw norymberskich, zostało mu ono odebrane. Ta utrata obywatelstwa była symbolicznym aktem narastającego wykluczenia i dyskryminacji, z jaką musieli mierzyć się Żydzi w III Rzeszy i krajach przez nią okupowanych.

Główne Zajęcie Zawodowe

Przez większość swojego życia zawodowego Otto Frank był biznesmenem i kupcem. Zajmował się handlem przyprawami i pektyną. Prowadził również bank, który odziedziczył po swoim ojcu. Po zakończeniu II wojny światowej i tragicznym doświadczeniu Holokaustu, poświęcił się całkowicie edycji i promocji dziennika swojej córki, Annelies Marie (Anne).

Życie Rodzinne i Prywatne Otto Franka

Edukacja i Wczesne Pasje

Dzięki staraniom rodziców, Otto Frank otrzymał staranne wykształcenie. W młodości brał lekcje muzyki, uczył się jazdy konnej oraz regularnie bywał w teatrze i operze, co świadczy o jego zainteresowaniach kulturalnych i wszechstronnym rozwoju. W latach 1908–1909 studiował ekonomię w Heidelbergu, zdobywając wiedzę, która z pewnością przydała mu się w późniejszej karierze biznesowej.

Pierwsze Małżeństwo z Edith Holländer

Otto Frank zawarł swoje pierwsze małżeństwo 12 maja 1925 roku, dokładnie w swoje 36. urodziny, poślubiając Edith Holländer. Uroczystość odbyła się w synagodze w Akwizgranie. To małżeństwo było ważnym etapem w jego życiu, tworząc podstawę dla przyszłej rodziny.

Dzieci z Pierwszego Małżeństwa

Z małżeństwa z Edith Holländer Otto Frank miał dwie córki: Margot Betti, urodzoną 16 lutego 1926 roku, oraz Annelies Marie (znaną jako Anne), urodzoną 12 czerwca 1929 roku. Niestety, obie córki zmarły na tyfus w obozie Bergen-Belsen w 1945 roku, co stanowiło niewyobrażalną tragedię dla Otto Franka.

Drugie Małżeństwo z Elfriede Geiringer

Po doświadczeniach wojennych i stracie pierwszej żony, Otto Frank odnalazł nową miłość. W 1953 roku poślubił Elfriede (Fritzi) Markovits-Geiringer. Pani Geiringer była również ocalałą z Holokaustu i była jego byłą sąsiadką z Amsterdamu. To drugie małżeństwo przyniosło mu spokój i wsparcie w dalszym życiu, poświęconym promocji dziedzictwa jego córki.

Kariera Zawodowa i Działalność Przed i Po Wojnie

Praca w Bankowości i Handlu

Po zakończeniu I wojny światowej, Otto Frank pracował w rodzinnym banku. Po przeprowadzce do Amsterdamu, jego ścieżka zawodowa skierowała się w stronę handlu. Został agentem firmy Opekta, specjalizującej się w sprzedaży przypraw i pektyny. Był przedsiębiorcą, który potrafił odnaleźć się w zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej.

Publikacja „Dziennika Anne Frank”

Najbardziej znaczącym rozdziałem w życiu Otto Franka po zakończeniu II wojny światowej była jego rola w publikacji i promocji „Dziennika Anny Frank”. Po powrocie do Amsterdamu, otrzymał od Miep Gies uratowane zapiski swojej córki. Otto, jako jedyny członek rodziny, który przeżył Zagładę, podjął się niezwykle trudnego zadania przygotowania tych zapisków do druku. Pierwsze wydanie dziennika, zatytułowane „Het Achterhuis”, ukazało się 25 czerwca 1947 roku w Holandii. To wydarzenie zapoczątkowało globalną karierę literacką Anny Frank i uczyniło jej ojca strażnikiem jej dziedzictwa.

Warto wiedzieć: Współcześnie Otto Frank jest uznawany za współautora dziennika w sensie prawnym, co zostało uczynione w celu przedłużenia ochrony praw autorskich do książki aż do 2050 roku.

Współpraca z Kinem i Teatrem

Po sukcesie pierwszej publikacji, Otto Frank aktywnie angażował się w proces tworzenia adaptacji teatralnych i filmowych „Dziennika Anny Frank”. Jego wiedza i osobiste doświadczenia były nieocenione dla twórców, którzy chcieli wiernie oddać ducha i przesłanie dzieła. Doradzał przy produkcjach, dbając o autentyczność przedstawianych wydarzeń i postaci.

Służba Wojskowa Otto Franka

Służba w Armii Cesarstwa Niemieckiego

Otto Frank, podobnie jak wielu młodych mężczyzn w jego pokoleniu, wziął udział w I wojnie światowej. W sierpniu 1915 roku został powołany do armii Cesarstwa Niemieckiego wraz z dwoma braćmi. Służba wojskowa w tamtym okresie była powszechnym obowiązkiem i doświadczeniem kształtującym wielu ludzi.

Udział w Kluczowych Bitwach

Podczas I wojny światowej Otto Frank brał udział w znaczących starciach. W 1916 roku walczył w bitwie nad Sommą, służąc jako dalmierzysta przy piechocie. Rok później, w 1917 roku, otrzymał awans na stopień porucznika (Leutnant) i walczył w bitwie pod Cambrai.

Odznaczenia Wojskowe

Za swoją odwagę i wzorową służbę dla Niemiec podczas I wojny światowej, Otto Frank został uhonorowany prestiżowym odznaczeniem – Krzyżem Żelaznym. Było to znaczące wyróżnienie w tamtym okresie, świadczące o jego poświęceniu i zasługach na polu bitwy.

II Wojna Światowa i Doświadczenia z Holokaustu

Ucieczka z Niemiec i Próby Emigracji

W obliczu narastającego nazizmu i coraz bardziej odczuwalnych prześladowań wobec ludności żydowskiej, Otto Frank podjął kluczową decyzję o ewakuacji swojej rodziny z Niemiec. W 1933 roku przenieśli się do Amsterdamu w Holandii, mając nadzieję na bezpieczniejsze życie. Jednakże, spokój ten nie trwał długo. W latach 1938 i 1941 Otto podejmował intensywne starania o uzyskanie wiz dla rodziny do Stanów Zjednoczonych, Kuby i Wielkiej Brytanii. Mimo otrzymania wizy na Kubę 1 grudnia 1941 roku, została ona anulowana zaledwie dziesięć dni później, co było kolejnym ciosem i podkreślało trudności z bezpieczną emigracją.

Życie w Ukryciu

Los rodziny Franków zmienił się dramatycznie 6 lipca 1942 roku. Po otrzymaniu wezwania do stawienia się Margot do pracy przymusowej, Otto podjął natychmiastową decyzję o ukryciu całej rodziny. Przenieśli się do przygotowanej wcześniej kryjówki, znajdującej się w oficynie jego firmy przy Prinsengracht w Amsterdamie. Tam, w tzw. „tajnym aneksie” (achterhuis), rodzina Franków, wraz z innymi osobami, ukrywała się przez dwa lata, żyjąc w ciągłym strachu przed odkryciem.

Aresztowanie, Deportacja i Wyzwolenie

Niestety, ich ukrywanie zakończyło się 4 sierpnia 1944 roku. Grupa została odkryta przez SS-mana Karla Silberbauera. Otto Frank został początkowo przetransportowany do obozu przejściowego Westerbork, a następnie, we wrześniu 1944 roku, deportowany do obozu Auschwitz-Birkenau. Został wyzwolony przez wojska radzieckie 27 stycznia 1945 roku, przebywając wówczas w baraku chorych. Powrót do Amsterdamu trwał sześć miesięcy. W trakcie tej długiej podróży Otto Frank dowiedział się o śmierci swojej żony, a dopiero później o tragicznych losach swoich córek, Margot i Anne, które zmarły na tyfus w obozie Bergen-Belsen w marcu 1945 roku.

Dziedzictwo i Filantropia Otto Franka

Założenie Anne Frank Fonds w Bazylei

W 1963 roku Otto Frank założył fundację Anne Frank Fonds w Bazylei w Szwajcarii. Przekazał jej wszystkie prawa autorskie do pism Anne. Celem tej organizacji jest promowanie idei zawartych w dzienniku, takich jak tolerancja, prawa człowieka i walka z rasizmem. Fundacja przeznacza dochody z działalności na cele charytatywne, edukacyjne oraz na wspieranie inicjatyw związanych z prawami człowieka.

Utworzenie Domu Anne Frank w Amsterdamie

Kolejnym ważnym krokiem w utrwalaniu pamięci o Annie Frank było utworzenie Domu Anny Frank w Amsterdamie. 3 maja 1957 roku, wspólnie z Johannesem Kleimanem, Otto Frank założył fundację w Amsterdamie, której głównym celem było uratowanie budynku przy Prinsengracht, gdzie rodzina ukrywała się podczas wojny, przed wyburzeniem. Dziś Anne Frank House jest muzeum i miejscem pamięci, które odwiedzają miliony ludzi z całego świata.

Działalność na Rzecz Pokoju

Przez całe swoje powojenne życie Otto Frank poświęcił się szerzeniu ideałów zawartych w dzienniku swojej córki. Odpowiadał na tysiące listów od czytelników z całego świata, dzieląc się swoimi przemyśleniami i doświadczeniami. Jego działalność była nieustannym świadectwem jego wiary w ludzkość i potrzebę budowania świata wolnego od nienawiści i dyskryminacji.

Kontrowersje i Walka Prawna o Autentyczność Dziennika

Procesy o Autentyczność Dziennika

Otto Frank wielokrotnie stawał przed sądem, aby bronić autentyczności zapisków swojej córki. W obliczu pojawiających się głosów negujących lub podważających autentyczność dziennika, zwłaszcza ze strony neonazistów, Otto podejmował zdecydowane kroki prawne. Jego determinacja w obronie prawdy i pamięci o Annie była niezachwiana.

Sprawa Ernsta Römera

Jednym z najbardziej znaczących procesów, w których Otto Frank musiał bronić autentyczności dziennika, była sprawa z Ernstem Römerem. W 1976 roku Otto pozwał tego sympatyka nazistów, który oskarżył go o sfałszowanie manuskryptu. Sąd w Hamburgu wydał wówczas orzeczenie potwierdzające autentyczność dziennika, co stanowiło ważne zwycięstwo w walce o prawdę historyczną.

Mit o Długopisie

Podczas badań nad autentycznością dziennika odkryto dwie luźne kartki zapisane długopisem. Ekspertyza wykazała jednak, że były to jedynie notatki włożone później do środka, a sam tekst dziennika nie zawierał śladów tuszu z długopisu. To odkrycie pomogło rozwiać wątpliwości i potwierdzić, że pierwotne zapiski Anne Frank powstały przy użyciu pióra i atramentu.

Ciekawostki z Życia Otto Franka

Praktyki w USA

W młodości, dzięki koledze ze studiów Nathanowi Strausowi Jr., Otto odbył staż w słynnym domu towarowym Macy’s w Nowym Jorku.

Historia z Końmi

Istnieje przekaz, według którego Otto wrócił z I wojny światowej później niż inni, ponieważ otrzymał rozkaz skonfiskowania dwóch koni od rolnika, a po klęsce Niemiec postanowił je uczciwie zwrócić właścicielowi.

List z Parowca Monowai

15 maja 1945 roku, płynąc parowcem Monowai z powrotem do Amsterdamu, Otto Frank napisał poruszający list do matki, w którym wyrażał nadzieję na odnalezienie córek.

„Aryzacja” Firm

Po inwazji Niemiec na Holandię w 1940 roku, Otto Frank, aby ratować swoje przedsiębiorstwa przed konfiskatą, formalnie przekazał kontrolę nad nimi swoim nieżydowskim pracownikom.

Otto Frank, po przeżyciu Holokaustu i stracie najbliższych, poświęcił swoje życie upamiętnieniu córki i szerzeniu jej przesłania. Jego determinacja w obronie autentyczności „Dziennika Anny Frank” i tworzeniu instytucji takich jak Anne Frank Fonds i Anne Frank House, stanowi trwałe dziedzictwo w walce o zrozumienie i tolerancję. Jego postawa jest świadectwem siły ducha i niezłomnej wiary w lepsze jutro, nawet w obliczu największych tragedii.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Otto_Frank