Raffaella Carrà: królowa włoskiej piosenki i jej przeboje.

10

Raffaella Carrà, urodzona jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 roku w Bolonii, a zmarła 5 lipca 2021 roku w Rzymie, była jedną z najbardziej rozpoznawalnych i uwielbianych postaci włoskiego, a także międzynarodowego show-biznesu. Przez blisko siedem dekad aktywnie działała jako piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa, a także modelka. Jej charyzma, odwaga i wszechstronny talent uczyniły ją nie tylko gwiazdą, ale także ważną postacią kulturową, która wywarła znaczący wpływ na społeczeństwo. Na moment śmierci miała 78 lat. Jej kariera, obejmująca okres od 1952 do 2021 roku, zaowocowała sprzedażą ponad 60 milionów płyt na całym świecie i ugruntowała jej pozycję jako ikony rozrywki.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 5 lipca 2021 roku miała 78 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji o małżeństwie.
• Dzieci: Brak informacji o dzieciach.
• Zawód: Piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa, modelka.
• Główne osiągnięcie: Sprzedaż ponad 60 milionów płyt na całym świecie, ikona włoskiej i międzynarodowej telewizji.

Podstawowe informacje o Raffaelli Carrà

Raffaella Maria Roberta Pelloni, znana jako Raffaella Carrà, przyszła na świat 18 czerwca 1943 roku w Bolonii. Swoje życie zakończyła 5 lipca 2021 roku w Rzymie, w wieku 78 lat. Jej niezwykle długa i bogata kariera artystyczna, trwająca od 1952 do 2021 roku, obejmowała wszechstronną działalność jako piosenkarka, tancerka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa oraz modelka. Edukację artystyczną pogłębiała w Centro Sperimentale di Cinematografia, które ukończyła w 1960 roku.

Pseudonim artystyczny

Pseudonim „Carrà” został przyjęty przez artystkę w połowie lat 60. XX wieku. Jego autorem był reżyser Dante Guardamagna, który zainspirowany nazwiskiem malarza Rafaela Santiego, połączył je z nazwiskiem innego znanego artysty – malarza Carlo Carrà. To symboliczne połączenie dało początek unikalnej artystycznej tożsamości, która na zawsze zapisała się w historii kultury popularnej.

Rodzina i życie prywatne Raffaelli Carrà

Raffaella Carrà była córką Raffaele Pelloniego i Angeli Iris Dell’Utri. Jej rodzice rozstali się krótko po ślubie, a artystka spędziła dzieciństwo w specyficznej atmosferze, pomiędzy lokalem gastronomicznym prowadzonym przez matkę a lodziarnią. To właśnie te doświadczenia, obserwowane w otoczeniu codziennego życia, stanowiły podwaliny pod jej przyszłą pasję do sztuki. Już w wieku ośmiu lat, po opuszczeniu Riwiery Romagnolskiej, przeniosła się do Rzymu, aby rozpocząć naukę w Narodowej Akademii Tańca.

Relacje rodzinne

Raffaella Carrà miała brata, Enzo, który zmarł w 2001 roku. Chociaż szczegółowe informacje dotyczące jej życia prywatnego, w tym ewentualnego małżeństwa czy posiadania dzieci, nie są szeroko dostępne, jej silne więzi rodzinne były widoczne w jej postawie, o czym świadczyła między innymi jej reakcja na artykuł w tabloidzie dotyczący jej matki.

Kariera zawodowa Raffaelli Carrà

Debiut Raffaelli Carrà na ekranie miał miejsce już w 1952 roku, gdy miała zaledwie 9 lat, w filmie „Torment of the Past” w reżyserii Mario Bonnarda. Po ukończeniu studiów aktorskich w Centro Sperimentale di Cinematografia w 1960 roku, artystka rozpoczęła swoją dorosłą karierę filmową, debiutując w „Long Night in 1943”. Na początku lat 60. zdobyła popularność dzięki rolom w włoskich filmach gatunku peplum, znanych jako kino miecza i sandałów, takich jak „Fury of the Pagans” (1960) i „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961).

Kariera aktorska i Hollywood

W 1965 roku Raffaella Carrà podjęła decyzję o wyjeździe do Hollywood, gdzie podpisała kontrakt z amerykańską wytwórnią 20th Century Fox. Miała tam okazję wystąpić u boku Franka Sinatry w filmie wojennym „Von Ryan’s Express”. Mimo obiecującej perspektywy rozwoju kariery w Stanach Zjednoczonych, w 1966 roku artystka powróciła do Włoch, kierując się silną tęsknotą za domem i trudnościami w adaptacji do amerykańskiego stylu życia. Po powrocie do ojczyzny jej kariera nabrała tempa, umacniając jej pozycję na włoskiej scenie artystycznej. Wśród jej znaczących ról filmowych znajdują się:

• „Torment of the Past” (1952)
• „Fury of the Pagans” (1960)
• „Atlas in the Land of the Cyclops” (1961)
• „Caesar the Conqueror” (1962)
• „Von Ryan’s Express” (1965)
• „Long Night in 1943” (1960)
• „La chance et l’amour”

Kariera muzyczna i estrada

Muzyka stanowiła kluczowy element kariery Raffaelli Carrà. W ciągu swojej działalności artystycznej wydała 25 albumów studyjnych w 37 krajach, sprzedając ponad 60 milionów płyt na całym świecie. Jej międzynarodowy przebój „A far l’amore comincia tu” dotarł do 9. miejsca na brytyjskiej liście UK Singles Chart. Artystka śpiewała w czterech językach: włoskim, hiszpańskim, angielskim i francuskim, co przyczyniło się do jej ogromnej popularności w Europie i Ameryce Łacińskiej. W 1982 roku jej utwór „Ballo ballo” wzbudził kontrowersje z powodu domniemanego plagiatu „Eleanor Rigby” zespołu The Beatles. Album „Forte forte forte” z 1976 roku, wydany w 36 krajach, przyniósł jej m.in. złotą płytę w Kanadzie. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote i platynowe płyty.

Warto wiedzieć: Utwór „Tanti auguri” stał się hymnem wolności seksualnej dzięki odważnemu tekstowi, promującemu radość z życia i miłości.

Kariera telewizyjna i prezenterka

Raffaella Carrà zyskała status niekwestionowanej ikony włoskiej telewizji RAI. Prowadziła liczne programy, które przyciągały miliony widzów. Szczególne znaczenie miał jej występ w programie „Canzonissima” w 1970 roku, gdzie w odważnej kreacji z odsłoniętym pępkiem wywołała skandal obyczajowy i protesty Watykanu. W latach 1983–1985 prowadziła innowacyjny program „Pronto, Raffaella?”, który był pierwszym południowym talk-show we Włoszech. Jeden z odcinków tego programu, zawierający wywiad z Matką Teresą z Kalkuty, przyciągnął przed ekrany aż 14 milionów widzów. W połowie lat 80. prowadziła również program „Buonasera Raffaella”, którego część odcinków nadawano na żywo ze studiów w Nowym Jorku. W 1987 roku podpisała wielomilionowy, dwuletni kontrakt z grupą Fininvest, konkurującą z RAI, debiutując na kanale Canale 5. Jej kariera telewizyjna obejmowała również znaczące sukcesy w Hiszpanii, gdzie w latach 90. przez trzy sezony prowadziła popularny program „¡Hola Raffaella!” dla stacji TVE. W 2001 roku Raffaella Carrà podjęła się roli głównej prowadzącej 51. Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo.

Wybrane programy telewizyjne prowadzone przez Raffaellę Carrà:

• „Canzonissima” (1970)
• „Pronto, Raffaella?” (1983–1985)
• „Buonasera Raffaella” (połowa lat 80.)
• „¡Hola Raffaella!” (lata 90.)
• 51. Festiwal Piosenki Włoskiej w Sanremo (2001)
• „Il principe azzurro”

Osiągnięcia i nagrody Raffaelli Carrà

Raffaella Carrà jest uznawana za rekordzistkę pod względem popularności we Włoszech, czego dowodem jest zdobycie aż 12 statuetek Telegatto. W 1984 roku została uhonorowana tytułem „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” przez Stowarzyszenie Europejskich Magazynów Telewizyjnych. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote oraz platynowe płyty, a album „Forte forte forte” uzyskał certyfikat złotej płyty w Kanadzie. Była jedną z najlepiej sprzedających się artystek w historii Europy i Ameryki Łacińskiej.

Nagrody branżowe

Za swój wkład w hiszpańską telewizję, program „¡Hola Raffaella!” przyniósł jej trzy prestiżowe nagrody TP de Oro. W 2017 roku, podczas World Pride w Madrycie, została oficjalnie uhonorowana jako „Ikona Gejów”, co stanowiło wyraz jej ogromnego wpływu na społeczność LGBTQ+. Hasło „najbardziej kochana przez Włochów”, które na stałe przylgnęło do jej wizerunku, jest świadectwem jej głębokiego związku z publicznością.

Nagrody pośmiertne

Pośmiertnie, podczas 78. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, Raffaella Carrà została uhonorowana nagrodą Sorriso Diverso Venezia, która jest dowodem na trwałość jej dziedzictwa artystycznego i kulturowego.

Wpływ, osobowość i filantropia Raffaelli Carrà

Raffaella Carrà jest uznawana za pionierkę feminizmu w mediach. W latach 70. i 80. aktywnie walczyła o wyzwolenie wizerunku kobiet w branży muzycznej i telewizyjnej, przełamując konwencje i promując silniejszą, bardziej niezależną rolę kobiet w przestrzeni publicznej. Jej odwaga w wyrażaniu siebie i łamaniu tabu uczyniła ją inspiracją dla wielu kobiet.

Ikona społeczności LGBTQ+

Artystka zdobyła status wielkiej ikony społeczności LGBTQ+. Jej otwartość, radość życia i promowanie wolności w wyrażaniu siebie znalazły szczególne odzwierciedlenie w tej społeczności. W 2017 roku, podczas World Pride w Madrycie, została oficjalnie uhonorowana jako „Ikona Gejów”, co stanowiło wyraz wdzięczności za jej wsparcie i bezwarunkową akceptację.

Działalność charytatywna

Raffaella Carrà aktywnie wykorzystywała swoją popularność do celów charytatywnych. W 2004 roku współprowadziła dziewięciogodzinny teleton „Contigo” w hiszpańskiej telewizji TVE, zbierając fundusze na cele dobroczynne. Jej zaangażowanie społeczne podkreślało jej wielowymiarową osobowość i troskę o innych.

Hasła i wizerunek

W 1984 roku Raffaella Carrà podpisała kontrakt reklamowy z firmą Scavolini, promując kuchnie hasłem „najbardziej kochana przez Włochów”. To hasło na stałe przylgnęło do jej wizerunku, symbolizując głęboką więź z włoską publicznością. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się hymnem wolności seksualnej, dzięki odważnemu tekstowi celebrującemu radość z życia i miłości.

Kontrowersje i skandale związane z Raffaellą Carrà

W 1984 roku kariera Raffaelli Carrà stała się przedmiotem publicznej debaty politycznej. Jej kontrakt z RAI wywołał atak ze strony ówczesnego premiera Włoch, Bettino Craxiego, który publicznie nazwał jej zarobki „niemoralnymi i skandalicznymi”. Ta sytuacja podkreśliła skalę jej popularności i wpływu, a także wywołała dyskusję na temat finansów gwiazd w mediach publicznych.

Konflikty medialne

W listopadzie 1986 roku, podczas programu na żywo, Raffaella Carrà ostro zareagowała na artykuł opublikowany w tabloidzie „Novella 2000”. Gazeta oskarżyła ją o zaniedbywanie umierającej matki, co wywołało silną i publiczną odpowiedź artystki, broniącej swojego dobrego imienia i prywatności.

Skandal obyczajowy związany z występem

Jej występ w „Canzonissima 70”, gdzie zaprezentowała się w kreacji z odsłoniętym brzuchem podczas wykonywania piosenki „Ma che musica Maestro”, był tak szokujący dla ówczesnych standardów, że Watykan i konserwatywne kierownictwo RAI podjęły próby cenzurowania jej wizerunku. Ten incydent stał się symbolem jej odwagi i przełamywania barier obyczajowych w kulturze popularnej.

Ciekawostki z życia i kariery Raffaelli Carrà

W 1968 roku Raffaella Carrà brała udział w specjalnej audycji „Tempo di samba”, co świadczy o jej zainteresowaniu ambitniejszym repertuarem i różnorodnością gatunków muzycznych. W tym samym roku wystąpiła również w sztuce „Processo di Famiglia” autorstwa Diego Fabbriego. Jej wszechstronność potwierdza także udział w francuskim serialu „Arsène Lupin” w odcinku „La donna dai due sorrisi” w 1971 roku. Dwukrotnie odmawiała prowadzenia Festiwalu w Sanremo, zanim ostatecznie podjęła się tego wyzwania w 2001 roku. Jej piosenka „Tanti auguri” stała się nieformalnym hymnem wolności seksualnej dzięki odważnemu tekstowi, celebrującemu radość z życia i miłości. W 1960 roku zaliczyła swój dorosły debiut aktorski w filmie „Long Night in 1943”. Wystąpiła również we francuskiej produkcji „La chance et l’amour” oraz w filmie „Caesar the Conqueror” (1962). W 1997 roku wcieliła się w rolę samotnej dziennikarki w miniserii RAI „Una mamma per caso”. Prowadziła także program „Il principe azzurro” dla stacji Canale 5. Za program „¡Hola Raffaella!” otrzymała trzy prestiżowe nagrody TP de Oro. Jej ciało spoczywa na cmentarzu w Porto Santo Stefano. Miała brata o imieniu Enzo, który zmarł w 2001 roku. Jej piosenka „A far l’amore comincia tu” zdobyła liczne złote oraz platynowe płyty, umacniając jej pozycję jako jednej z najlepiej sprzedających się artystek w historii Europy i Ameryki Łacińskiej. W 2017 roku odebrała nagrodę w Madrycie jako wyraz wdzięczności za wsparcie dla społeczności LGBTQ+. Hasło „najbardziej kochana przez Włochów” na stałe przylgnęło do jej wizerunku.

Kluczowe osiągnięcia Raffaelli Carrà:

• Sprzedaż ponad 60 milionów płyt na całym świecie.
• 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów UK Singles Chart za utwór „A far l’amore comincia tu”.
• 12 statuetek Telegatto, co czyni ją rekordzistką pod względem popularności we Włoszech.
• Tytuł „Żeńskiej Osobowości Telewizyjnej na Poziomie Europejskim” (1984).
• Uznanie za „Ikonę Gejów” podczas World Pride w Madrycie (2017).

Podsumowując, Raffaella Carrà pozostawiła trwały ślad w historii kultury jako artystka, która odważnie przełamywała bariery, inspirując do radości życia i akceptacji. Jej życie i kariera są dowodem na to, że autentyczność, pasja i talent potrafią wywrzeć znaczący i pozytywny wpływ na świat, czyniąc z niej postać niezapomnianą i uwielbianą przez kolejne pokolenia.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Raffaella_Carr%C3%A0